நம்முடைய ஆன்மா இயற்கையிலேயே பேரறிவு உடையது, தெய்வீகத் தன்மை வாய்ந்தது. ஆனால், அப்படிப்பட்ட ஆன்மாவை "மலம்" (Cosmic Impurity) மறைத்துக் கொண்டிருக்கிறது. இந்த மலத்தை ஆன்மாவால் தானாகவே நீக்கிக் கொள்ள முடியாது. சைவ சித்தாந்த நூல்கள் இதற்கு ஒரு அழகான உதாரணம் சொல்லும்: செம்பில் களிம்பு போல. செம்பில் பச்சை நிறக் களிம்பு (துரு) எப்படி அதனோடு ஒட்டியே பிறக்கிறதோ, நெல்லோடு உமி எப்படி ஒட்டியே பிறக்கிறதோ, அப்படி ஆன்மாவோடு இந்த மலம் பிறப்பற்ற காலத்திலிருந்தே ஒட்டி நிற்கிறது. இந்த அழுத்தமான அழுக்கை நீக்கி, ஆன்மாவைத் தூய்மைப்படுத்த இறைவன் செய்த பேராற்றல் மிக்க ஏற்பாடுகளைப் பற்றி இங்கு விரிவாகக் காண்போம்.

1. மலத்தை நீக்க இறைமை செய்த ஏற்பாடுகள் - பிறப்பும் மரணமும்

ஆன்மா தன் மேல் உள்ள அழுத்தமான மலத்தைத் தனித்து நின்று போக்க முடியாது. மற்ற ஆன்மாக்களோடு (உலகில் உள்ள சக மனிதர்கள் மற்றும் உயிர்களோடு) இணைந்து, உலகியல் கடமைகளையும் பணிகளையும் பகிர்ந்து கொள்ளும் போதுதான் இந்த மலம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாகக் கரையத் தொடங்கும். இதற்காக இறைவன் காட்டிய பெருங்கருணைதான் பிறவி என்னும் ஏற்பாடு.

துணி துவைக்கும் தொழிலாளி, அழுக்குத் துணியை வெறும் தரையில் அடித்தால் அழுக்கு போகாது. அதற்கு ஒரு பாறை (வண்ணாரக் கல்) தேவைப்படுகிறது. அதுபோல, ஆன்மாவின் மலத்தை உதிர்ப்பதற்கு இறைவன் கொடுத்த பாறைதான் இந்த பூமி மற்றும் பிறவி.

ஒரு பிறவியில் ஆன்மா மலத்தை நீக்க முயலும் போது, ஒரு கட்டத்தில் உடலுக்குச் சோர்வும் தளர்ச்சியும், இனி என்னால் முடியாது என்ற பலவீனமும் (முடியாமை) வந்துவிடுகிறது. அப்படி சோர்வடையும் போது, ஆன்மாவிற்கு ஓய்வு தந்து, மீண்டும் புத்துணர்ச்சியோடு புதிய உடலைத் தருவதற்காக இறைவன் தரும் இடைவேளைதான் மரணம்.

எளிமையான உதாரணம்: ஒரு குழந்தை பகல் முழுவதும் படித்து, விளையாடி களைத்துப் போகும்போது தாய் அவளைத் தூங்க வைக்கிறாள். மறுநாள் காலை குழந்தை புத்துணர்ச்சியோடு எழுந்து தன் கடமைகளைத் தொடர்கிறது. இங்கே "தூக்கம்" என்பது மரணம் போன்றது, "மறுநாள் காலை" என்பது புதிய பிறவி போன்றது.

2. இறைவன் நமக்குத் தந்துள்ள கருவிகள்

இறைமையானது பிறப்பில் உடலையும், உடல் கருவிகளையும் மட்டும் தரவில்லை. உலகியல் உறவுகளையும், உறவில் பகிர்விற்கான நிகழ்வுகளையும், நிகழ்வில் மலநீக்கத்திற்கான பயன் துய்ப்பையும் ஏற்பாடு செய்துள்ளார். அதுதான் மலத்தைக் கரைப்பதற்கான ஒரு முழுமையான வாழ்க்கைப் பெட்டகம் (Life Toolkit). அதில் ஐந்து பொருட்கள் உள்ளன:

1. தனு (உடம்பு/பரு உடல்): ஆன்மா தங்குவதற்கும், உலகத்தோடு தொடர்பு கொள்வதற்கும் கொடுக்கப்பட்ட ஒரு இயற்பியல் வாகனம் (Physical Body).
2. கரணம் (உடல் கருவிகள்): வெறும் உடல் மட்டும் போதாது, சிந்திப்பதற்கும் செயல்படுவதற்கும் மனம், புத்தி, சித்தம், அகங்காரம் மற்றும் கண், காது, மூக்கு, வாய், போன்ற ஞானேந்திரியங்கள், கர்மேந்திரியங்கள் ஆகிய கருவிகள் கொடுக்கப்பட்டுள்ளன.
3. புவனம் (உலகம்/சுற்றுச்சூழல்): நாம் வாழ்வதற்கும், சக மனிதர்களோடு உறவு கொண்டு வாழ்வதற்கும் இறைவன் படைத்துள்ள இந்த பிரபஞ்சம் மற்றும் உலகியல் உறவுகள் (World & Society). இதை ஆன்மா இயங்கும் களம் என்றும் புரிந்துக்கொள்ளலாம்.
4. போகம் (அனுபவப் பொருட்கள்): உலக வாழ்க்கையில் ஆன்மா அனுபவிப்பதற்காக இறைவனால் கொடுக்கப்பட்ட இன்ப-துன்பத்தை வழங்கக்கூடிய உலகப் பொருட்கள், உறவுகள் மற்றும் சூழ்நிலைகள் (Objects of Experience).
5. துய்ப்பு (அனுபவம்/நுகர்தல்): தமக்குக் கொடுக்கப்பட்ட அந்த உலகப் பொருட்களோடும் (போகம்) சூழ்நிலைகளோடும் தொடர்பு கொண்டு, அதன் மூலம் ஆன்மா நேரடியாகப் பெறுகின்ற அனுபவங்கள். (Experience)

நெல் உமியை நீக்க வேண்டுமானால் அதை உரலில் போட்டு உலக்கையால் குத்த வேண்டும். இங்கே உலக்கை, உரல், குத்தும் செயல் யாவும் எப்படி உமியை நீக்க உதவுகிறதோ, அதேபோல தனு, கரணம், புவனம், போகம் வழியாக நடக்கும் துய்ப்பு (வாழ்க்கை அனுபவங்கள்) ஆன்மாவின் மலத்தை கொஞ்சம் கொஞ்சமாக கரைக்கிறது. ஆன்மாவின் மீது இறைவனின் முழுமையான ஆளுமை (Authority) இருப்பதால், இந்த ஐந்து நிலைகளையும் கடந்து மலத்தைக் கரைப்பது ஆன்மாவின் கட்டாயக் கடமையாகிறது.

3. மலம் வெளியேறும் மூன்று படிநிலைகள் (ஆன்மாவின் பரிணாம வளர்ச்சி)

ஆன்மாவை மூடியிருக்கும் மலம் மிக மிக அழுத்தமானது என்பதால், அது ஒரே பிறவியிலோ அல்லது திடீரென்றோ வெளியேறிவிடாது. பல பிறவிகளாக, மூன்று முக்கிய நிலைகளைக் கடந்துதான் மலம் முழுமையாக நீங்கும் நிலைக்கு வரும்:

அ) அடுக்கு நிலை (உறைநிலை உயிர்கள் - Static/Elemental State)

• ஆரம்பக் கட்டத்தில் மலம் மிக மிக அடர்த்தியாக இருக்கும்.
• அப்போது ஆன்மாக்கள் எந்த அசைவும் இன்றி, பஞ்சபூத அணுக்களாக (நிலம், நீர், நெருப்பு, காற்று, ஆகாயம் ஆகியவற்றின் கலவையாக) வரிசைக்கிரமமாக வடிவம் பெற்று இருக்கும்.
• இவற்றுக்கு உறைநிலை உயிர்கள் என்று பெயர். இங்குதான் ஆன்மாவின் மிக அடிப்படையான பக்குவம் தொடங்குகிறது.

ஆ) தளர்வு நிலை (உயிர்ப்புநிலை உயிர்கள் - Cellular/Animal State)

• பஞ்சபூத அணுக்களாக இருந்து ஓரளவு பக்குவம் பெற்ற பின், மலத்தின் வீரியம் சற்று தளர்கிறது (தளர்வு நிலை).
• அப்போது ஆன்மாக்கள் தாவரங்கள், புழுக்கள், பூச்சிகள், மீன்கள், பறவைகள், விலங்குகள் என ஓரறிவு முதல் ஐந்தறிவு வரையிலான உயிரினங்களாகப் பிறப்பெடுக்கின்றன.
• இவற்றுக்கு உயிர்ப்புநிலை உயிர்கள் என்று பெயர்.

இ) நீக்க நிலை (உயர்நிலை உயிர்கள் - Human State)

• பல கோடி பிறவிகளில் அடுக்கு நிலையிலும் தளர்வு நிலையிலும் பக்குவம் அடைந்த பிறகுதான், இறுதியாக ஆன்மாவிற்கு மனிதப் பிறவி கிடைக்கிறது.
• மனிதப் பிறவியில் தான் மலம், ஆன்மாவை விட்டு முழுமையாக விலகும் நீக்க நிலையை அடைகிறது.
• எனவேதான் மனிதர்கள் உயர்நிலை உயிர்கள் என்று அழைக்கப்படுகிறார்கள்.

4. இறுதி நிலை: மாமனிதனும் ஞானியர் நிலையும் (உய்வு நிலை)

மனிதப் பிறவி என்பது மலத்தை முழுமையாகக் கரைப்பதற்கான இறுதி வாய்ப்பு. ஒரு மனிதன் தன் வாழ்வில் ஆன்மீகப் பக்குவம் பெற்று, அவனது மலம் முழுவதும் கரையும் போது, அவனுக்குள் ஒரு மாபெரும் மாற்றம் நிகழ்கிறது:

• மாமனிதன் (உய்வு நிலை உயிர்கள்): மலம் நீங்கப் பெற்ற மனிதன், சாதாரண மனித நிலையிலிருந்து உயர்ந்து "மாமனிதன்" ஆகிறான். அதாவது, பிறவிப் பெருங்கடலில் இருந்து உய்வு பெற்ற (ஈடேறிய) உயிர் ஆகிறான்.
• ஞானியர் நிலை (இறைவனின் இயக்கக் களம்): மலம் முழுமையாகக் கரைந்து போகும்போது, அதுவரை மறைக்கப்பட்டிருந்த ஆன்மாவின் சுய இயல்பு (Divine Nature) முழுமையாக வெளிப்படுகிறது. இப்போது அந்த ஆன்மா, இறைவனின் சுய இயல்பை அப்படியே ஏற்றுக்கொண்டு செயல்படத் தொடங்கும்.

இதை ஒரு எளிய உதாரணம் மூலம் புரிந்து கொள்ளலாம்: ஒரு அழுக்கு படிந்த கண்ணாடி வழியாகப் பார்த்தால் சூரிய வெளிச்சம் தெரியாது. அந்தக் கண்ணாடியைத் துடைக்கத் துடைக்க மெல்ல வெளிச்சம் வரத் தொடங்கும் (மனிதப் பிறவி வரை நடக்கும் பக்குவம்). கண்ணாடி முற்றிலும் தூய்மையாகி, அழுக்கு (மலம்) முழுமையாக நீங்கும் போது, சூரியனின் ஒளி அந்தக் கண்ணாடியில் பிரதிபலிப்பது மட்டுமல்லாமல், கண்ணாடியே சூரிய ஒளியாக மாறிவிடும்.

அதுபோல, மலம் முழுமையாகக் கரைந்த நிலையில் ஆன்மா இறைவனின் இயக்கக் களமாக (Instrument of the Divine) மாறுகிறது. இந்த உன்னதமான நிலையையே நம் முன்னோர்கள் ஞானியர் நிலை என்று அழைத்தார்கள்.